Irvin D.Yalom Mama i sens życia. Opowieści psychoterapeutyczne
Irvin D.Yalom Mama i sens życia. Opowieści psychoterapeutyczne

Sens życia? Sens mojego życia. Wiele książek w chwiejące się sterty na stoliku mamy zawierało pretensjonalne odpowiedzi na takie pytania .”Jesteśmy istotami poszukującymi sensu – napisałem – które muszą sobie poradzić z kłopotliwym faktem, że zostały rzucone w świat pozbawiony w istocie sensu”.I później, aby uniknąć posądzenia o nihilizm, wyjaśniłem, że musimy zmierzyć się z podwójnym zadaniem. Najpierw obmyślamy lub tworzymy projekt nadający życiu sens, dostatecznie solidny, aby uniósł ciężar życia. Następnie musimy zapomnieć o naszym akcie kreacji i przekonać samych siebie, iż nie stworzyliśmy, lecz odkryliśmy taki projekt – że on ma swoją własną, niezależną od nas egzystencję.

Chociaż udaję, że akceptuje wszystkie pomysły na życie, potajemnie dzielę je na brązowe, srebrne i złote. Niektórzy ludzie żyją nadzieją mściwego triumfu; inni – pogrążeni w rozpaczy – marzą tylko o spokoju, izolacji i uwolnieniu się od bólu; niektórzy poświęcają życie walce o sukces, bogactwo, władzę prawdę; inni dążą do przekroczenia samych siebie i poświęcają się wyższym celom lub drugiej istocie – człowiekowi lub Bogu. Są też tacy, którzy znajdują sens życia służąc innym, dążąc do osobistego rozwoju lub oddając się twórczości.(…)

Ale moje sny mówią coś innego. Utrzymują, że poświeciłem życie zupełnie innemu celowi – zdobyciu akceptacji swojej zmarłej matki.

Irvin D.Yalom jest amerykańskim profesorem psychiatrii Uniwersytetu Stanforda, wieloletnim praktykiem – terapeutą.

Prezentowana przeze mnie lektura to sześć opowieści o osobach doświadczających starty. Autor pragnie połączyć ze sobą rolę pisarza i nauczyciela (tyle wyczytamy w notce od autora). Odkrywa przed czytelnikiem siebie, swoją pracę, ale przede wszystkim wnosi historie pełne przeżyć i trudnych doświadczeń. Można przez nie nieco dotknąć terapeutycznej rzeczywistości, ale też zbliżyć się do własnych uczuć.

Polecam tę i inne książki autora: Kat miłości, Leżąc na kozetce, Z każdym dniem trochę bliżej, Kiedy Nitsche szlochał, Terapia według Schopenhauera, Dar terapii, Patrząc w słońce. Jest jeszcze sztandarowa praca – Psychoterapia grupowa: teoria i praktyka.