Terapia dorosłych

Terapia psychodynamiczna

Terapia psychodynamiczna  jest metodą terapii zaburzeń emocjonalnych.  Polega na aktywnym doświadczeniu poznawania siebie w relacji terapeutycznej, gdzie  podstawowym narzędziem jest rozmowa i dialog terapeutyczny.

Możliwe formy pracy:

Konsultacja psychologiczna – spotkanie o charakterze diagnostycznym, które pozwala zorientować się w trudnościach, problemach i sytuacji życiowej zgłaszającej się osoby i zaproponowanie odpowiedniej formy pomocy.

Terapia indywidualna krótkoterminowa – pomoc dotyczy w konkretnej sytuacji życiowej (od kilku do kilkunastu sesji raz w tygodniu)

Terapia indywidualna długoterminowa – terapia wokół historii życiowej pacjenta, nastawiona na szersze i głębsze poznanie oraz rozumienie siebie (zwykle nie krótsza niż rok, nie ma z góry ustalonego terminu zakończenia terapii).

Sesja trwa 50 min. Odbywa się w stałym terminie (godzina, dzień tygodnia) i ze stałą częstotliwością (raz lub dwa razy w tygodniu).

Główne zasady psychoterapii psychodynamicznej:

  • psychoterapia psychodynamiczna przyjmuje, że znaczna część  życia umysłowego jest nieświadoma.
  • czynnikami, które kształtują osobę dorosłą są doświadczenia z dzieciństwa
  • głównym  źródłem rozumienia pacjenta jest przeniesienie na terapeutę, a przeciwprzeniesienie terapeuty zapewnia rozumienie tego, co pacjent wywołuje u innych zgodnie z przekonaniem, że  każda bieżąca relacja jest nowym wydaniem starych relacji (G.O.Gabbard)
  • przedmiotem zainteresowania terapii jest opór pacjenta wobec zmiany
  • objaw może mieć wiele funkcji i znaczeń, ma charakter wieloprzyczynowy

(Więcej informacji można znaleźć na stronie KCP lub Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej)

W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość konsultacji psychiatrycznej.
Pracę terapeutyczną poddaję regularnej superwizji u certyfikowanych superwizorów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.