Terapia dzieci

Ilustracja: Monica Armino

Psychoterapia dziecka

W psychoterapii dziecka, jak w każdej innej, początek określa diagnoza. Pomoc terapeutyczna  zmierza do uwolnienia dziecka od cierpienia oraz wsparcia w dalszym prawidłowym rozwoju.

Konsultacje dotyczące dziecka w pierwszej kolejności odbywam z rodzicami. W trakcie spotkania omawiany jest deklarowany przez rodziców problem. Ponadto zbierany jest wywiad dotyczący rozwoju dziecka oraz historii rodziny. Druga konsultacja ma miejsce razem z dzieckiem. 30 min. jest przeznaczone na rozmowę i zabawę z dzieckiem, kolejne 20 min. na omówienie z rodzicami najkorzystniejszej formy pomocy (tylko w przypadku obecności obojga rodziców). Konsultacje mogą mieć wymiar jednego lub kilku spotkań.

W przypadku dzieci przymierze terapeutyczne zawieram nie tylko z młodym pacjentem ale również z jego rodzicami lub prawnymi opiekunami.

W pracy z dzieckiem staram się dobrać najbardziej adekwatną metodę terapeutyczną w odniesieniu do wieku, potrzeb i możliwości rozwojowych dziecka. Sesje odbywają się z częstotliwością  jednego spotkania w tygodniu. Terapia indywidualna z dzieckiem zwykle wsparta jest spotkaniami o charakterze psychoedukacyjnym lub informacyjnym dla rodziców.

Problemy którymi się zajmuję:

  • kryzysy rozwojowe
  • zaburzenia nastroju
  • zaburzenia lękowe (m.in. mutyzm wybiórczy, lęk separacyjny) i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne)
  • zaburzenia odżywiania
  • zaburzenia zachowania (np. zaburzenia opozycyjno-buntownicze, zespół nadpobudliwości psychoruchowej)
  • moczenie mimowolne, zanieczyszczanie się kałem, zaparcia
  • zaburzenia pod postacią somatyczną
  • reakcje na ciężki stres, zaburzenia adaptacyjne
  • trudności w nauce szkolnej
  • żałoba po śmierci bliskiej osoby
  • zaburzenia snu

Pozostaję w stałej współpracy z terapeutą rodzinnym, psychiatrą dzieci i młodzieży, specjalistą terapii pedagogicznej, logopedą, terapeutą integracji sensorycznej.

Możliwa jest również forma pomocy rodzicom w postaci porady wychowawczej. Jest to pomoc doraźna w odniesieniu do konkretnej sytuacji. Zwykle to jedno lub kilka spotkań.

Swoją pracę poddaję stałej, regularnej  superwizji u certyfikowanych superwizorów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.